“Hoeveel mensen spelen hier games?” Ongeveer de helft van de aanwezige steekt zijn of haar hand op. We zijn aanwezig bij de News Impact Summit in Amsterdam en de eerste talk die we volgen gaat over games en storytelling, Rina Tsubaki van het European Journalism Center (EJC) opent met die vraag. Samen met Jan Meijroos van Power Unlimted, Latoya Peterson van ESPN en Angie Smets van Guerrilla Games gaat zij praten over de mogelijkheden die games bieden aan journalisten.

Latoya Peterson kaart gelijk de problemen aan waar je tegen aan loopt als je games bespreekt op een redactie. Reacties als: “te duur”, “duurt te lang” of “te veel moeite” komen maar al te vaak voor. Toch denkt ze niet dat die afgezaagde reacties de opmars van games in het nieuws gaan tegen houden. “Wij gamers gaan jullie redactieruimtes overnemen!” Zegt ze vol geloof. “Veel games kunnen in een paar dagen gemaakt worden, dat werkt best goed met de flow op een redactie. Dit zijn games die bijvoorbeeld draaien rond tekst en hyperlinks maar die nog steeds een hoop emotie dragen.” Ze noemt het voorbeeld Queers in Love at the End of the World. Een zeer simpele game die doormiddel van alleen wat tekst en linkjes een verhaal vertelt.

“Voor de een of andere reden associëren mensen nog steeds games met spelen en spelen met plezier, maar games kunnen ook gebruikt worden om serieuze of gecompliceerde verhalen te vertellen.” Gaat Peterson door. “Neem zo de game Parable of the Polygons, dit spel gaat over driehoekjes en vierkantjes en hoe die samenleven. Zo kun je het concept segregatie op een heel simpele en speelse manier uitleggen. Waarom een lezer tienduizend woorden over een ingewikkeld concept laten lezen als je ze het ook kan laten ervaren.”

Jan Meijroos trekt ook een blik open over zijn visie op games en storytelling. “Je kan games en storytelling eigenlijk niet van elkaar scheiden. Games zorgen er voor dat je echt in het verhaal zit. 2016 was een groot jaar voor games, we zagen de hype van Pokémon Go. Een game die iedereen wel kent of heeft gespeeld. En ook voor indie games was dit een goed jaar. Er zijn een hoop games gemaakt door kleine studio’s die emotionele en aandoenlijk zijn.” Meijroos haalt de game That Dragon Cancer naar voren. Een game bedacht door twee ouders die hun peutertje verloren door kanker. “Dit is absoluut geen ‘leuk’ spel, maar extreem emotioneel en effectief. De game heeft het stel geholpen in het rouwproces. Als vader van twee kinderen werd ik er zelf ook heel emotioneel van.”


Angie Smets is op de summit aanwezig om een inzicht te geven vanuit de kant van de game designer. “Games lijken een hoop op films. Ze proberen allebei het publiek in een nieuwe omgeving te trekken en een verhaal te vertellen. Alleen games zijn complexer, omdat games actief zijn. Dat betekent dat we minder controle hebben over wat de speler ziet. Als filmmaker kun je precies bepalen wat je wel en niet laat zien. Als je als game designer iets heel graag wil laten zien maar de speler kijkt net de andere kant op dan mist hij of zij het.”

Rina Tsubaki stelt nog een vraag die velen in de zaal in gedachten zullen hebben. “Sommige zullen denken dat gaming en deze manier van storytelling nog ver weg staat voor journalistiek. Dus wat zorgt er voor dat games zo emotioneel aangrijpend zijn?” “De emotionele indruk die een game op je achter kan laten moet je niet onderschatten. Zelfs al speel ik een simpele fighter game, ik leef nog steeds mee met de karakters, zelfs  jaren later nog.” Zegt Latoya. “Games kunnen je ook veel meer vertellen dan dat je misschien door hebt. Soms zie je dat pas jaren later”, voegt ze er nog aan toe.

Maar zo van zelf sprekend is het niet om een game in elkaar te zetten als redactie zijnde. Je moet programmeurs hebben en het hele circus kost geld. “Zijn er manieren waarop game bedrijven redacties kunnen helpen met het maken van verhalen en nieuws games? Met name in een tijd dat de meeste redacties geen gigantisch budget hebben.” Klinkt vanuit de zaal.

Latoya: “Het is voornamelijk een tijdsinvestiering. Je kan een game maken met een budget van centen, maar journalisten zitten vaak met deadlines in hun hoofd. Het is dus belangrijk om te realiseren dat games ook simpel kunnen zijn. De grote, ingewikkelde en heel op visuals gefocuste games zijn niet geschikt voor een redactie, maar er zijn nog veel meer opties.”


Games bieden dus ons als journalisten een hoop opties. Het is belangrijk dat wij, de journalisten van nu en de toekomst, leren welke opties er zijn binnen de game wereld. Het hoeft er niet allemaal extreem mooi en spannend uit te zien. Een simpele game in een browser die alleen gebruik maakt van tekst en wat links kan ook al een prachtig verhaal vertellen. Met deze vorm van verhalen vertellen kun je lezer veel beter interesse in een onderwerp dan met een lap tekst en wat foto’s. Games op de redactie staan nog echt in de kinderschoenen maar we kunnen er nog een hoop van verwachten. Tenminste, als wij als journalisten games een kans geven.

Image Credits: Clker-Free-Vector-Images/Pixabay.