De ombudsman van The New York Times Liz Spayd kreeg onlangs veel kritiek, nadat zij fel had uitgehaald naar enkele Times-medewerkers over hun anti-Trumptweets tijdens de verkiezingen. Betekent dit dat er grenzen zitten aan de mate waarin een ombudsman kritiek mag geven? Media-ethicus Huub Evers zegt van niet.

“Wanneer een ombudsman kritiek heeft, is het diens taak die kritiek ook te geven.”

Evers is sinds mei ombudsman bij Dagblad De Limburger. Na zijn weet deed zich in Nederland nooit een dergelijke kwestie voor. “Er is eerder sprake van het tegendeel: ombudsmannen mogen wat kritischer zijn. Dat is vaak lastig, omdat zij meestal benoemd zijn door hun krant. Ze kijken dan dus in feite naar oud-collega’s.”

Ventileren

“In het geval van The Times kan het ook zijn dat het commentaar niet voorkomt uit de inhoud, maar meer op dat journalisten hun politieke opvattingen ventileren”, zegt Evers. “Je moet je als journalist realiseren dat mensen je vaak niet op persoonlijke titel, maar als iemand van jouw redactie zien. Die redactie wordt er meestal dan ook op aangekeken wanneer een redacteur iets op social media plaatst.”

Ook Spayd zegt dat journalisten niet voorzichtig genoeg kunnen zijn met wat zij op social media zetten. Dit onder meer omdat mensen berichten verschillend kunnen interpreteren. Wel gaf ze vorige week aan dat ze wat terughoudender had moeten reageren. Ze noemde de twitterberichten ‘buitensporig’ en sommige gingen volgens haar ‘over de scheef’.

Kritiek vooral van lezers

Evers zelf krijgt als ombudsman weinig commentaar van de redactie van Dagblad De Limburger. “De hoofdredacteur is het af en toe op sommige punten in mijn rubriek niet eens. Maar dat hoort erbij.”

Het zijn vooral ontevreden lezers waar hij mee te maken krijgt. “Die uiten zich vaak op een manier waar ik weinig mee kan: ‘De krant is niet objectief, besteedt alleen aandacht aan de elite’. Als ik dan vraag of ze wat duidelijker kunnen zijn, hoor ik vervolgens niks meer.”

Lezers klagen ook weleens over zijn werk als ombudsman. “Vaak op een vrij botte manier. Als ik bijvoorbeeld het gevoel heb lang onderzoek te hebben gedaan om een goed antwoord te geven op een vraag, ontvang ik een mail met ‘nee, daar heb ik wat aan…’. Verder krijg ik af en toe reacties als ‘u moest u schamen’ of ‘deze rubriek is  ombudsman onwaardig’. Daar moet je aan wennen.”