Door: Sanne Scheffers en Sanne de Viet

De perspresentatie van MAX; op wat primeurs na van nieuwe programma’s, die een half uur later toch al heel het internet door dwalen, is hier weinig medianieuws te vinden. Daarom bekeken wij dit mediapoppenkast eens van de zijlijn. Hoe is een eerste persconferentie en hoe gaan de journalisten te werk?

De eerste keer als student op een perspresentatie is te vergelijken met een verjaardagsfeest waar je enkel de jarige kent. Luid roepend begroet iedereen elkaar met een stevige hand of kus op de wang. Tegelijkertijd kijk jij een beetje van de zijkant toe en vraag je jezelf af wat je daar in vredesnaam doet.

Zeebenen

De perspresentatie van het nieuwe programma van MAX vond plaats op het Veronicaschip. Een wiebelende boot –zeebenen waren nodig- die toch echt even te klein was. De ‘netwerk meeting’ leek dan ook heel erg op een bijenzwerm. De kapstok bereiken zonder Henkjan Smits zijn taartje om te gooien of André van Duin een elleboogstoot te geven was een mission impossible.

De perspresentatie zelf is dan weer te vergelijken met een hersentrainspel. Goed luisteren naar het verhaal van Jan Slagter en de verborgen primeurs vinden. Juist in het midden van zijn verhaal, wanneer je al bijna bent afgedwaald, komen de ware nieuwtjes. Juist over de de programma’s die niet in de promovideo komen moet geschreven worden.

 

dsc00069

Heel Nederland slaapt

Een filmpje waar de ene cliché na de ander de revue passeert. Na Heel Holland bakt krijgen we nu namelijk ook Heel Nederland slaapt. Hiermee verdient MAX toch echt wel een prijs voor originaliteit in namen. Het is nu nog afwachten tot de Lage Landen gaan sporten of ons vaderland tuiniert.

Vervolgens is het dan tijd om de ene presentator na de ander te bestormen met vragen. En natuurlijk verder te netwerken: heel belangrijk, altijd bijpraten. Nu begint het pas dat er echt verschil in de journalisten zichtbaar is.

Joep School van het Parool

Zo komt Joep School, werkend voor het Parool, de boot binnen om vervolgens direct naar de bar te lopen voor een koffietje. Natuurlijk kan hij het niet laten om onderweg ook nog een gebakje mee te pakken. Deze worden overigens door bijna niemand aangeraakt. Na een klein beetje te hebben gesocialized maakt hij zijn weg naar beneden, waar het allemaal gaat gebeuren. Met zijn notitieblokje en mobiel op tafel staat hij klaar. Tijdens de presentatie maakt hij wat aantekeningen en scrollt hij wat door Twitter. Na afloop houdt hij hooguit één interview om daarna weer te vertrekken om een artikel te schrijven.

Natuurlijk konden wij het niet laten om hem iets te vragen over deze persconferentie die heel wat lijkt op papier, maar eigenlijk niets voorstelt. Joep is namelijk ook pas sinds dit jaar officieel geen FHJ-student meer, dus wat vindt hij nou eigenlijk van deze poespas? “Eigenlijk is het niet zo spannend. De informatie komt achteraf ook nog online te staan. Hier schrijf ik alleen wat uitspraken en belangrijke informatie op.”

Lijstjes afschrappen

Dat is bij Wilma Groot, van het de TvKrant, wel anders. “Ik vind het soms ook nog wel een beetje eng, soms doe ik eigenlijk maar wat. Er zijn groepjes waar je niet altijd tussen komt. Ook vind ik dat een grote persdag niet altijd een betere hoeft te zijn dan een kleine.” Wilma gaat samen met haar collega iedereen af. Deze komt ons tijdens het ‘interview’ zelfs nog even storen om te vragen wie ze nog van hun lijstje af moeten schrappen.

dsc00070

Nooit alleen op pad

Tot slot liepen we Ella Mae Wester van de Vriendin tegen het lijf. Samen met haar stagiaire kijkt ze ons met grote ogen aan bij elke vraag die we aan haar stellen. Deze heeft weer een ander kaliber als het aankomt op de persconferenties. Zo wilt ze nooit alleen op pad, omdat ze dan tussendoor altijd even met iemand kan overleggen en hun volgende slachtoffer samen kunnen benaderen. “Ik weet precies wie er komen en wie ik wil spreken.” Je zou misschien denken dat dit onnodig veel voorbereiding is voor zo’n persconferentie, maar Ella Mae heeft hier nog een goede reden voor. “Via de korte interviews op persconferenties probeer ik gelijk grote interviews te regelen voor de Vriendin.”

De presentatie is klaar en langzaamaan loopt de boot al leeg. De enigen die overblijven zijn de pers die hier en daar nog wat met elkaar kletsen of de BN’ers nog eens even af gaan. Als wij de boot verlaten komt RTL Boulevard pas aanwaggelen, ook lekker op tijd.

Al met al kunnen we als studenten zeggen dat een persconferentie zoals deze een nogal ongemakkelijke, of gekke situatie kan zijn. De groepjes van bekenden die elkaar al snel weer opzoeken en met een uitgebreide kus en hand begroeten. Die vervolgens zo aan elkaar geplakt staan dat je er als studentje met geen mogelijkheid tussen kan komen met je goedkope camera en notitieblokje. Hiervoor moet je toch echt in dat wereldje thuishoren en in het netwerk van deze goden zitten.