Plots waren ze daar vorig jaar: Football Leaks, de Portugese website die miljoenencontracten uit de voetbalwereld aan het licht brengt die normaal niet buiten de muren van de onderhandelingskamer komen. Maar waar komt dit ‘kleine broertje van WikiLeaks’ ineens vandaan? En is het wel legaal hoe de makers te werk gaan?

Het is medio oktober als Football Leaks voor het eerst naar buiten komt met ontdekkingen. Op dat moment zijn het nog tamelijk nietszeggende feiten. Wat contractclausules en een enkele afkoopsom uit de Portugese voetbalwereld worden gelekt. Het nieuws komt dan ook niet verder dan de landsgrenzen.

FC Twente

Dat gebeurt pas begin november, als ‘ons eigen’ FC Twente genadeloos in het nieuws komt. De club blijkt in het contract met hoofdsponsor Doyen afspraken te hebben gemaakt die de investeringsmaatschappij inspraak gaven in de beleidsvoering; iets wat de KNVB als absoluut onwenselijk ziet. De onthullingen maken de positie van directeur Aldo van der Laan onhoudbaar en een dag na de publicatie treedt hij met het schaamrood op de kaken af.

Hoewel de zaak rondom FC Twente een van de grotere schandalen is die Football Leaks aan het licht heeft gebracht, is het slechts een van de vele spraakmakende berichten waarmee de website het nieuws haalt. De laatste maand verschijnen er aan de lopende band miljoenencontracten van spelers en trainers online. Inmiddels liggen onder andere de verbintenissen van grote namen als Barcelona-sterspeler Neymar en ’s werelds duurste speler ooit, Real Madrid-speler Gareth Bale, op straat.

WikiLeaks

De vraag die nu vooral speelt, is hoe de makers achter de website te werk gaan. Jurist Mike van Heumen is gespecialiseerd op het gebied van technologisch recht. Volgens hem is het maar de vraag of Football Leaks in een adem genoemd kan worden met WikiLeaks. “Doyen heeft Football Leaks beschuldigd van een cyberaanval. Het is dus goed mogelijk dat Football Leaks aan zijn info komt door middel van hacking. WikiLeaks is in feite niks meer en niks minder dan een platform waar klokkenluiders, journalisten en wat al niet meer hun verhaal in anonimiteit kwijt kunnen. Die anonimiteit garanderen ze door te opereren via een zogenaamd Tor-netwerk, waardoor niet te traceren is wie wat uploadt en downloadt. WikiLeaks hackt dus niet om aan zijn bestanden te komen.”

Wanneer blijkt dat Football Leaks inderdaad vertrouwelijke servers binnendringt om privégegevens te kopiëren, ligt een gang naar de rechter op de loer. “Als Doyen besluit de website aan te klagen, riskeren de makers een gevangenisstraf van maximaal vier jaar voor ‘diefstal van gegevens’. Het lijkt me alleen niet heel reëel dat deze zaak voor de rechter komt. Áls Doyen het probeert, zal het waarschijnlijk ook niet eens vanwege het binnendringen van de servers zijn, maar eerder vanwege de reputatieschade die het bedrijf heeft opgelopen. Je zou dan kunnen denken aan smaad.”