Zondagmiddag tikt hij een Jägermeister achterover in de booth met Tiësto op een festival in Azië, en maandagochtend staat hij op het schoolplein zijn dochter uit te zwaaien. Reizend over de wereld leeft fotograaf Rutger Geerling (ook wel RUDGR, naar zijn merk) zijn leven als de vele DJ’s waar hij mee werkt. Maar in plaats van achter de draaitafels, doet hij dit van achter zijn lens. De 45-jarige Rotterdammer heeft met zijn twintig jaren aan ervaring in de wereld van Electronic Dance Music onlangs zijn boek This Is My Church uitgebracht, gevuld met 320 pagina’s aan kleurrijke platen van euforische festivalmomenten en DJ-namen als Martin Garrix, Armin van Buuren en Hardwell. Nu is hij genomineerd voor de Pop Media Prijs. Een prijs die Hogeschool InHolland jaarlijks uitreikt aan toongevende muziekjournalisten in Nederland.

 

Het is zondagochtend vroeg als een verrassend energieke Rutger de telefoon opneemt, vlak voordat hij het vliegtuig in stapt naar Las Vegas.

Goedemorgen! Allereerst gefeliciteerd. Je bent naar aanleiding van de release van je boek genomineerd voor de Pop Media Prijs, had je dat verwacht?

“Ik had er stiekem wel op gehoopt! Het is een best bijzonder boek waar we veel tijd in hebben gestoken en veel artiesten aan hebben meegewerkt. Dan hoop je dat daar wel wat van komt.”

 

Met je camera de wereld rondreizen en op elk groot festival staan: dat is niet een baan die je zo maar op vacature.nl vindt. Hoe ben je in dit vak terecht gekomen?

“Een beetje bij toeval. Tijdens mijn studie bestuurskunde fotografeerde ik al veel. Dat was heel erg leuk, maar die studie was dat helaas niet zo. Aan het eind daarvan realiseerde ik me dan ook dat ik daar niet gelukkig van ging worden. Toen besloot ik een jaar lang van fotografie proberen te leven. In die tijd had een vriend van mij een muziekblad opgezet waar ik bij aan de slag kon, en dat is hoe ik de muziekwereld in rolde.”

 

Ook is het niet een baantje dat menig Nederlandse vader beoefent. Hoe ziet brood op de plank brengen er voor jou uit?

“Ik werk voor verschillende festivals over de hele wereld, voornamelijk Ultra, en fotografeer dan DJ’s zoals Armin van Buuren, Martin Garrix en Nicky Romero. Daarvoor vlieg ik zo’n 10 tot 12 keer per jaar. Het is heel druk en je houdt daardoor weinig tijd voor andere dingen, maar daar staat wel veel tegenover: het is echt een superleuke business. Het is mijn muziek en een leuke tak van fotografie, omdat er zoveel gebeurt en alles beweegt. Eigenlijk wil ik binnenkort beginnen met touren met DJ’s in plaats van werken voor festivals, dat zou mooie backstage beelden opleveren.”

Ben je het hardcore festival-leventje dan nooit beu?

“Het is nog vol te houden. Het is wel zwaar, maar al die drukte en het harde werken houdt je ook fris en jong. Wel ben ik het al rustiger aan gaan doen. Zo neem ik tegenwoordig doordeweeks geen werk meer aan, zodat ik wat tijd heb voor familie. Donderdags of vrijdags reis ik naar het buitenland, dan is het: douchen, het vliegtuig in, aan de slag op het festival -als het lukt met jetlags-, beelden schieten, terug naar het vliegveld, beelden uitzoeken, en dan sta je de volgende dag weer met je brakke kop op het schoolplein. Dat is natuurlijk eigenlijk bizar allemaal, maar daar hou ik wel van.”

 

Wat is er voor jou nou zo belangrijk als je op festivals fotografeert? Heb je een bepaalde routine?

“Ik let altijd op mensen. Ik kijk naar wat ze doen en waar ze heen gaan. Inspelen op interactie is dan ook erg belangrijk. Op een podium weet je precies wat je kan verwachten van de DJ’s tijdens een show vanwege de opzwepende muziek en de confetti. Dan is het gewoon vooruitplannen en wachten tot ze springen bij de drop zodat je foto’s kan maken. Maar op een festivalterrein moet je inspelen op wat er gebeurt. Eigenlijk ben ik voornamelijk bekend van mijn podium-foto’s, maar het liefst loop ik over het terrein foto’s te maken van festivalgangers die dansen of uitrusten in het gras.”

 

Je boek, This Is My Church, bestaat uit je 20 jaar lange loopbaan in de wereld van EDM-fotografie. Vertel er eens over, wat staat er in?

“Het boek is een verzameling werken van twintig jaar Dance fotografie van mijn hand. Ik heb misschien net vijf of zes jaar aan geschiedenis gemist, maar de hele opkomst van Nederland in de internationale EDM en house scene kun je er wel in terug vinden. Je kunt het haast zien als mijn eigen reisverslag. En het is echt een bizar mooie reis om in beelden uit te drukken. Het was daarom heel moeilijk om de foto’s uit te kiezen. Ook vertellen sommige artiesten over hun momenten bij bepaalde beelden. Het is wel een kneiter van een boek: het weegt 2,5 kilo! Toen ik laatst een aantal exemplaren mee naar India wilde nemen had ik bagageproblemen, haha. Maar toch neem ik het altijd met me mee, het blijft iets moois om aan een ander te geven.”

 

Donderdag 14 januari vindt de uitreiking van de Pop Media Prijs in Groningen plaats, wat staat er nog meer in je agenda gepland voor de komende tijd?

“Deze januari heb ik een aantal weken rust, wat voor het eerst in een hele lange tijd is. Eind februari begint het Ultra seizoen weer in Afrika en later in Miami. Dan begint het festivalseizoen al gauw weer en sta ik volgeboekt van mei tot september. Het is een lange drukke tijd geweest, maar nu is het tijd voor een aantal weken lang genieten.”

 

 

De Pop Media Prijs wordt tijdens de Eurosonic Noorderslag uitgereikt in Groningen. Andere genomineerden zijn radio-dj Fernando Halman en internetplatform Noisey. Het is de belangrijkste mediaprijs in de Nederlandse popcultuur en wordt uitgereikt namens Hogeschool inHolland.

 

Schuilt er stiekem een fotograaf in je, wil je je skills opkrikken of heb je sinds kort een spiegelreflex waar je gewoon nog niet mee om kan gaan? Hier een aantal fotografietips van de pro:

  1. “Schiet lekker veel. Als je een mooi moment ziet, waarom zou je maar 10 foto’s schieten als je er ook 100 van kan schieten? Het kan altijd beter, wacht dus in zo’n geval nog heel even en wie weet kan je er zelfs nog wat mooiers uithalen.”
  2. “Bewerk niet veel. Dat is echt mijn ding; ik hou niet van die vreselijk overdreven gephotoshopte foto’s. Hierdoor zorg je voor gruis in het beeld, dat is zonde. Zelf hou ik me aan mijn 5 seconde-regel: rechtzetten, clarity aanpassen en mogelijk scherp stellen. Ik hou wel van clean.”
  3. “Zet altijd je display uit, anders blijf je ja-knikken tussen de display en je onderwerp. Het moment dat je de display uitzet ben je pas echt bezig met fotograferen.”

 

 

Image Credits: RUDGR.