Spraakwater, het interviewevenement van de Fontys Hogeschool Journalistiek, had niet één, maar twee interviewkandidaten. Te gast waren Tim Hofman (BNN) en Linda Hakeboom (RamBam). Hoewel de vragen vooral gingen over hun seks-en-studentenleven, werd er ook gepraat over journalistiek. Zo ging het over vrouw zijn op tv en over concessies doen voor je werk.

verouderen

Het antwoord op de vraag: ‘lekkere wijven of intellectuele vrouwen?’ die aan Linda Hakeboom, regisseur en presentatrice, werd gesteld, was voor haar niet moeilijk: ‘’Intellectuele vrouwen. Ik zou het wel fijn vinden als mensen me tof vinden om wat ik maak, en niet per se om die kop die daar op het scherm te zien is.’’

Linda denkt dat vooral de ‘oude garde’ nog oud mocht worden op tv: ‘’Dat is een beetje de discussie die nu gaande is. Je mag als vrouw echt niet meer verouderen op tv en dat voelt heel kwetsbaar. Ik heb echt wel wat meters gemaakt en dan word ik ingeruild om hoe mijn kop erbij hangt. Ik ben net dertig geworden en het slaat nergens op, maar ergens zit dat toch in mijn achterhoofd.’’

Tim Hofman, presentator bij BNN, denkt niet dat Linda snel ingeruild zal worden: ‘’Jij kan televisie maken en je hebt een leuke kop, dat is echt zeldzaam. Het maakt niet uit dat je niet ‘houdbaar’ bent. Als televisiemaker is je hoofd secundair.’’

Toch blijft Linda een beetje achterdochtig: ‘’Als vrouw zit het toch sneller in je hoofd dat het om je uiterlijk gaat, dat is best weleens lastig.’’

Concessies doen

Bij spraakwater is het traditie dat studenten vanuit de zaal naar voren lopen om vragen te stellen aan de gasten. Één van die vragen uit het publiek luidde: ‘’Heb je veel concessies moeten doen om verder te komen?’’ Tim Hofman: ‘’Ik doe echt zelden concessies.’’ Op de vraag of dit door zijn koppigheid komt, antwoordt hij: ‘’Dat is geen koppigheid. Ik heb gewoon geen zin om dingen te doen waar ik geen zin in heb. Dat is ook belangrijk, als je in dit vak iets tegen je zin gaat doen wordt het echt slecht.’’ Ook Linda Hakeboom is het hier mee eens: ‘’Kijkers prikken er ook meteen doorheen, als je iets doet wat je niet wil doen. Als ik iets maak wat ik niet leuk vind, dan vindt mijn publiek dat doorgaans ook niet leuk. Als journalist loop je wel een paar keer keihard tegen de lamp. Dat moet ook, want anders kom je er niet achter wat je belangrijk vindt en hoe je dingen wilt vertellen.’’